side

شناخت سینما

تعداد جلسات : ۱۲ جلسه
ساعات هر جلسه : ۴ ساعت
روزهای برگزاری : یک روز در هفته (جمعه) - ۱۰ صبح تا ۲ بعدازظهر
مدت دوره :
توضیحات :

موضوع دور جدید: ملودرام

«ملودرام» و «رمانس»، بر خلاف «وسترن»، «نوآر» و... پیش از ظهور سینما، قرن‌ها عرصه بروز احساسات هنرمندان در شاخه‌های گوناگون بوده. در هر دوره‌ای، درکی متفاوت از ملودرام وجود داشته است؛ از نمایش‌های موزیکال تا هر گونه اغراق در بیان غم‌ها و رنج‌های زندگی. اما در ریشه‌یابی مفهوم امروزی «ملودرام»، گذشته از آن‌چه از قرن هجدهم باب شد، همچنان دیدگاه‌ها درباره این ژانر، لحن و حتا گرایش و رویکرد، سرشار از تضاد و فاقد چارچوبی روشن است.
داگلاس سیرک از طلایه‌داران ملودرام در تاریخ سینما، آن را بر خلاف تراژدی که سرگذشت اندوهناک افول یا مرگ یک قهرمان است، سرگذشت اندوهناک انسان‌هایی عادی می‌داند که هر روز می‌میرند و روزی دیگر زنده می‌شوند. تعریف سیرک ناظر بر شیوه زندگی و روابط در روزگار ماست که نشانی از قهرمانی و دلاوری و سلحشوری در آن نیست و آدم‌ها غرقه در جهان کوچک تنهایی خویش‌اند. «تنهایی» وضعیتی پیچیده و مبهم در آدمی است که یکی از شیوه‌های رایج گریز از آن در سینما میل به پیوندی عاطفی است و روایت این تغییر وضعیت گاه مستقیم و گاه غیرمستقیم نسبتی با مفاهیم و مصادیق ملودرام دارد.
شاید بتوان «احساسات»، «خانواده» و «اخلاق‌گرایی» را سه محور بنیادین این نوع آثار در سینما در نظر گرفت که بسته به ذوق و قریحه فیلم‌ساز، هر یک می‌تواند وجه غالب مضمونی باشد. باز بر خلاف سایر ژانرها، کم‌تر سینماگری را می‌توان یافت که هیچ خویشی و پیوندی با رمانس و ملودرام نداشته باشد. بنا بر همین اهمیت، و با احترام به انتخاب هنرجویان کلاس‌های «شناخت سینما»، دهمین ترم را با موضوع «رمانس و ملودرام» و به روال سابق آغاز خواهیم کرد. جمعه‌ها از ده صبح تا دو ظهر به تحلیل فصل به فصل نمونه‌های شاخص این ژانر خواهیم پرداخت.

فیلم‌های اصلی این دوره عبارتند از:

استلا دالاس (کینگ ویدور، ۱۹۳۷)،
توفان زودگذر (فرانک بورزیگی، ۱۹۴۰)،
محصول تصادفی (مروین لروی، ۱۹۴۲)،
برخورد کوتاه (دیوید لین، ۱۹۴۵)،
نامه زنی ناشناس (ماکس اوفولس، ۱۹۴۸)،
زندگی اوهارو (کنجی میزوگوچی، ۱۹۵۲)،
داستان توکیو (یاسوجیرو ازو، ۱۹۵۳)،
تارعنکبوت (وینسنت مینه‌لی، ۱۹۵۵)،
هر چه مجاز است (داگلاس سیرک، ۱۹۵۵)،
بزرگ‌تر از زندگی (نیکلاس ری، ۱۹۵۶)،
عصر معصومیت (مارتین اسکورسیزی، ۱۹۹۳)،
بیمار انگلیسی (آنتونی مینگلا، ۱۹۹۶).



اساتید
Responsive image



side